Onze wereld is voorbij...
Verpletterd door oorlogen.
Nu ben ik de bewaker van zijn lichaam.
Leven volgens Egyptische wijze.
Ik volgde het als een Farao. Meer dan 40 jaar.
Ik ben de overwinnaar.
Maar wat betekent het?
Er is niemand meer die zich herinnert...
De grote Gaugamela cavalerie.
Of de bergen van Hindu Kush.
Toen deze door 100.000 man overgestoken werd...
Richting Indië.
Hij was een God.
Zover je een God kunt zijn.
Een tiran neemt alleen.
Maar geeft niks terug.
Wat weten deze schoolkinderen van de wereld af?
Om te regeren moet je zelf sterk zijn.
Alexander was meer. Een Prometeus.
Een leider van het volk. En heeft de wereld veranderd.
Voor hem, waren er stammen.
En na hem was alles mogelijk.
Hij vond dat de wereld geleid moest worden door één koning.
Dat was beter voor iedereen.
18 enorme steden bouwde hij.
Het was een imperium, niet van land en goud...
Maar van kennis.
De Helleense beschaving lag open voor allen.
Hoe zal ik het zeggen?
Hoe moet ik uitleggen wat het is om een grote droom te hebben.
Uitleggen dat Alexander je alles kon laten doen.
In zijn aanwezigheid overtroffen we onszelf.
Ik heb veel grote mensen ontmoet in mijn leven.
Maar slechts één gigant.
Nu ik oud ben weet ik pas wie deze natuurkracht was.
Of toch niet?
Heeft iemand als Alexander echt bestaan? Natuurlijk niet.
Ze verafgoden hem, maakten hem beter dan hij was.
Mensen. Ze komen op en vallen.
Komen op en vallen.
Het Oriënt, het grote Perzische Rijk...
Regeerde bijna de hele wereld.
Het westen, ooit grote Griekse steden...
Thebe, Athene, Sparta. Gevallen door trots.
Al 100 jaar nu...
Kopen de Perzische koningen de Grieken om...
Met goud. Om als huurlingen te vechten.
Toen kwam Philip de eenogige, die alles veranderde.
Verenigde stammen van onwetende herders.
Die van her en der kwamen.
En met zijn ijzeren wil smeedde hij een professioneel leger.
En kreeg de Grieken op hun knieën.
Daarna verlangde hij naar Perzië...
waar de grote koning Darius...
... vreesde dat Philip zijn troon in Babylon wilde.
Het was omstreeks deze tijd dat Alexander werd geboren.
Sommigen vonden zijn moeder, koningin Olympias, een heks.
En dat Alexander de zoon van Dionisus is.
Anderen denken van Zeus.
Maar er was niemand in Macedonië die zich dat afvroeg...
Als vader en zoon samen waren.
Haar huid is van water.
Haar tong is van vuur.
Ze is je vriend.
Neem ze.
Als je twijfelt, zal ze aanvallen.
Onthoud dat.
Nooit twijfelen.
Ze zijn als mensen.
Je kunt er jarenlang van houden...
Ze voeden en verzorgen.
Maar toch keren ze zich tegen je.
En ze noemen mij barbaars.
Phillip is veel erger.
Vrouwen zijn de enigen die Dionisus kennen.
Mijn kleine Achilles.
Wacht hier, Alexander.
Wat wil je...
Heb je me gemist? - Nee, niet hier.
Jij hoer, bedien je koning.
Koning van wat?
Je krijgt niets van me.
Ik, afstammelinge van Achilles, heb koninklijk bloed.
En ik heb barbaars bloed.
Jij bent een dronken hoer.
Jij vloekt teveel.
Denk je dat de mensen je respecteren?
Denk je dat ze niks weten?
Vervloekt.
En let op je slangen.
Had ik je dat niet gezegd?
Je zult me gehoorzamen. - Nee, doe ik niet.
Gehoorzaam, of ik vermoord je met mijn blote handen.
Gehoorzaam me. - Uwe Hoogheid, nee.
In de naam van God.
Hij zal nooit de jouwe zijn.
Nooit.
In mijn baarmoeder droeg ik mijn wraak.
In de wereld waar hij opgroeide was vriendschap hem heilig.
Stop met spelen en vecht.
Als je aan het front staat tegenover een barbaarse stam...
Moeten de strijdlust komen uit je hart.
Vergeet niet elke dag goed te eten tot jullie volwassen zijn.
En niet zoveel luieren in je bed. Maar veel oefenen, Cassander.
Komaan, Alexander, komaan.
Denk je dat respect krijgt omdat je vader koning is?
De eerste regel is dat je verwacht wat je van je mannen vraagt.
Niet meer en niet minder.
Goed zo, goed gedaan, Hefestion.
Goed geworsteld. Zo hoort het.
Je vocht goed, maar verloor. En nu, feliciteer elkaar.
Wou je dat ik je liet winnen, Alexander?
Dat klopt.
Maar ik heb je beloofd, dat ik je zal verslaan, Hefestion.
Er werd beweert dat Alexander nooit verloren had.....
behalve door Hefeistion's dijen.
Hoewel ze een inferieur ras zijn...
Regeren de Perzen 80% van de ons bekende wereld.
Maar is het mogelijk dat de bron van de machtige Nijl...
Afkomstig is van deze bergen, in de verre landen.
Als dat zo is, kan een ervaren gids zijn weg vinden...
Door deze rivier, tot de grens van Indië...
Dan naar de Oostelijke Oceaan...
Tot het einde van de wereld...
En via deze route...
Op de Nijl...
Terug naar Egypte, door de Middellandse Zee...
Terug naar huis, naar Griekenland.
Als iedereen nou eens inzag dat wij in zo'n ideale positie liggen...
Dan kon Griekenland de wereld regeren.
Waarom spreek je van onbekend land als het al ontdekt is?
Indië, waar Hercules en Dionisus reisden.
Al die mannen die naar het Oosten gingen...
Tesio, Jasson, Achilles, hebben gezegevierd.
Van generatie op generatie wordt dit verteld.
Waarom? Tenzij het de waarheid is.
Nee, Alexander. Alleen het gewone volk gelooft dit.
Ze geloven bijna alles.
Daarom zijn we hier om echt te leren, en niet in onzin te geloven.
Maar als we toch beter zijn als de Perzen?
Waarom regeren we ze niet?
Het is altijd een Griekse wens geweest om naar het Oosten te gaan.
Het Oosten heeft de eigenschap om mannen en hun dromen op te slokken.
Meester, meester? - Ja?
Meester? - Wat wil je?
Waarom zijn de Perzen zo wreed?
Dat is niet het onderwerp van vandaag. Maar je hebt gelijk.
De Orientische stammen staan bekend als barbaars en slavendrijvers.
Overmaat van alles is de zwakte van de mens.
Daarom zijn wij, Grieken, superieur.
Wij houden onszelf onder controle. Moderatie. Hopen we.
En wat van Achilles en Troje? Was dat ook overdreven?
Achilles had geen grenzen. Hij domineerde mensen.
Toen hij niet mocht meedoen aan een gevecht...
Vanwege de dood van zijn geliefde Patrocolus...
Bracht hij zijn eigen leger in gevaar. Hij is een dikke egoïst.
Dus de liefde tussen Achilles en Patrocolus was onrein?
Als twee mannen in zonde slapen en zich overgeven aan de lust...
Dat heeft niets te maken met het goede in ons.
Net zoals alle andere excessen. Zoals jaloezie.
Maar als mensen de kennis zoeken bij elkaar...
Dat is rein, dat is groots.
Als zij strijden om de beste te zijn...
Dat is ook een soort liefde tussen mannen.
Dat kan een rijk opbouwen.
En ons verheffen uit ons armtierig leven.
Philip bracht Aristoteles naar Athene, om zijn mensen te onderwijzen.
Hij had een ambitieuze droom, Perzië aan te vallen.
Is dat alles wat je kan, Cleitos?
Terug naar de graanschuur. Ik berijd hem wel zelf.
Niemand krijgt hem getemd.
Hij is teveel gestraft.
Nobele koning, dit dier heeft temperament.
Niet waardig aan Philip van Macedonië.
Geef me de tijd om iets beters te vinden...
Waarom zou ik zo'n beest willen? Mijn vrouw is net zo.
Zie ik er zo oud uit?
Te nerveus voor het gevecht. Ruim het op.
Koop het voor mij, vader.
Ik zal hem berijden.
En als het niet lukt?
Betaal ik hem zelf. - Met wat?
Ik ben niet gek. - Ik betaal je.
Dit paard kan niet bereden worden. Hij is vals.
Het kan bereden worden. Door mij.
Als je hem temt, is ie van jou.
Voor de halve prijs.
Het paard zal hem doden, Philip...
Het zal hem vertrappen. - Je meent het.
Misschien maakt het wel een man van hem.
Die jongen kan het niet aan, Philip...
Hij kan zich bezeren.
Laat hem dat maar zelf te weten komen.
Daar is het tijd voor.
Je houdt niet van schaduwen, hè?
Je denkt dat het geesten zijn die je zullen pakken.
Zie je? Dat zijn wij.
Het is een truc van Apollo. God van de zon.
Ik toon je hoe ze te overwinnen. Wij samen.
Ucefalus.
Zo zal ik je noemen.
Koppig en sterk...
Ucefalus en Alexander.
Komaan, en nu samen rijden.
Er is nog hoop.
Zeus zegt dat hij beter is dan jij.
Nu Ucefalus, toon het ze.
Mijn zoon...
Mijn zoon.
Herinner je Achilles?
Hij is mijn favoriet. - Waarom?
Omdat hij van Petrocolos hield en zijn dood gewroken heeft.
Wat was zijn doel? - Om jong te sterven als groot krijger.
Had hij dan een keuze? - Ja, om lang te leven, zonder glorie.
Jij droomt van glorie, Alexander. Je moeder moedigt je aan.
Er is geen glorie zonder lijden. En deze luxe heb je niet.
Ooit zal ik zoals hun zijn.
Prometeus, ontdekte het geheim van vuur.
En gaf het aan de mensen.
Hij maakte Zeus zo kwaad dat hij hem in een stenen beeld veranderde.
Overdag eten vogels zijn lever op...
's Nachts groeit het weer aan...
Zodat het de volgende dag weer opgegeten wordt.
Vreselijk lot.
Waarom? - Niemand weet dat.
Hoe dan ook...
Edipus stak zijn ogen uit. Vermoordde zijn vader...
En trouwde met zijn moeder.
Medéia vermoordde haar kinderen uit wraak.
Omdat Jasson haar verliet voor een jongere vrouw.
Mijn moeder zal me nooit kwaad doen.
Het is moeilijk om te ontsnappen aan moeders, Alexander.
Je leven lang... let op met vrouwen.
Ze zijn gevaarlijker dan mannen.
Hércules. Nadat hij zijn 12 werken geklaard had...
Werd hij krankzinnig.
Hij vermoordde zijn 3 kinderen.
Arme Hércules. Grote Hércules.
Alle grootheden kennen verlies.
Ook jij zal op een dag veroordeeld worden.
Als ik ooit koning wordt zoals jij, vader.
Haast je maar niet, jongen. Of je riskeert alles.
Mijn vader gooide me in de strijd, voordat ik kon vechten...
Toen ik voor het eerst iemand doodde, zei hij:
'Nu weet je het.'
Ik haatte hem sindsdien. Maar nu begrijp ik waarom.
Een koning wordt niet geboren, Alexander.
Hij wordt gemaakt door staal en door te lijden.
Een koning moet weten hoe degenen waarvan hij houdt, pijn te doen.
Hij is eenzaam, vraag maar aan Hércules. Of wie dan ook.
Je lot is wreed.
Geen man of vrouw is zo krachtig of mooi...
Om aan onheil te ontsnappen.
Ze lachen als je te groot wordt.
Alles wat je opbouwt, zakt in elkaar.
Zelfs je glorie wordt je afgenomen.
Ze maken je een slaaf.
Zo snel zwanger? Jij kleine hoer.
Philip zal trouwen in de lente tijdens het Dionisus festival.
En als haar eerste zoon geboren wordt...
Zal haar lieve oom Atlas, Philip overtuigen...
Om de jongen als opvolger te benoemen.
En zichzelf als raadgever. En jij?
Jij vertrekt naar een onmogelijke missie.
Tegen een monsterlijke noordelijke stam.
Om te worden verminkt in een zinloos gevecht over niks.
En ik, geen koningin meer...
Zal gedood worden. Samen met je zus...
En de rest van onze familie.
Ik zou willen dat je wat positiever was, moeder.
De waarheid is dat hij niets neemt wat al niet van hem was.
Er rest je alleen om aan te vallen.
Je gaat trouwen met een Macedonische.
En je neemt een kind van zuiver bloed.
En je zult één van hen zijn, niet van mij.
En hij heeft geen keuze dan jouw als koning te benoemen.
Trouw met Ticanni.
Als jij koning was, zou dat perfect zijn. Maar je vader, dat zwijn...
Zeg niets meer over mijn vader.
Hoor je me? Niets meer.
Je hebt gelijk. Vergeef me.
Een moeder heeft teveel liefde.
Wie moet ik nu nog in slaap zingen?
Ik wou dat we meer tijd hadden samen.
Zoals vroeger, toen je zo'n lieve jongen was.
Er was nooit tijd, moeder.
Als kind al ben ik gevormd om altijd de beste te zijn.
Arm kind. Zoals Achilles, vervloekt door zijn grootheid.
Je mag nooit je gevoelens met je plichten verwarren.
Een koning moet er zijn voor zijn volk.
Je wordt deze zomer 19.
En je geeft de meisjes geen aandacht. Maar wel aan Hefestión.
Dat begrijp ik. Dat is eigen aan jongemannen.
Maar als je naar Azië vertrekt zonder een opvolger, verlies je alles.
Hefestión houdt van me zoals ik ben.
En niet om wie ik ben.
Houden van?
In naam van Dionisus...
Begrijp hoe Philip denkt. Voor je eigen bestwil.
Je leven hangt er vanaf.
Zijn spionnen zijn dicht in je buurt. - Hou op.
Ik ben zijn enige waardige zoon.
Jij gekke vrouw. Het heeft me nooit pijn gedaan.
En zelfs al had ik een zoon...
Moet hij 20 zijn voordat hij kan regeren.
Zeker, en jij veertig. En oud en wijs.
Net als Parmenium
En Philips zoon 20
Net als jij nu.
Maar opgevoed..... door hem
zijn bloed
Hij zal de troon nooit aan jou overdragen, Alexander
Nooit!
Komaan, Alexander.
Drink je zorgen weg.
Zonder zorgen gaat het beter.
Er is maar één ding beter dan een gevecht te winnen...
De smaak van een nieuwe vrouw.
Dat is zoeter dan een slachting.
Ozelia, volg me.
Alexander, ik heb voor je de ware gevonden.
Hoe heet je, schatje?
Hoe heet je? - Ticanni.
Ik hou van je, mijn beste vriend.
Ik hou ook van je, Cleitos.
Slaap je liever, Cleitos?
Pas in mijn graf, Hefestión.
Een heildronk.
Ik drink ter ere van mijn grote vrienden.
En op de nieuwe vereniging.
Macedonia en Griekenland.
Gelijken in grootheid.
En op Philip, onze koning...
...zonder hem, was deze vereniging niet mogelijk.
Komaan Átlas. Hou op met dat geslijm.
Tot slot...
Drink ik op de koning, getrouwd met mijn nicht.
Een Macedonische koningin waar we trots op zijn.
Lang leve de koning.
Op Philip en Eurídice...
En op hun wettige zonen.
Átlas, jij hoerenzoon. Kom dan.
Dit is mijn trouwfeest, geen straatgevecht.
Verontschuldig je voor Zeus, voor je me onteerd.
Hij noemt mijn moeder een hoer en mij een bastaard.
En ik onteer je? - Je bent als je moeder...
Átlas is nu mijn familie, en jij ook.
Kies je familie dan beter uit.
Wil je dan dat ik toezie hoe je jezelf belachelijk maakt?
Belachelijk?
Je beledigt me. - Ik beledig je?
Je bent het niet eens waard in de schaduw mijn moeder te staan.
Jij hond, je koningin betwisten.
Belachelijk?
Ik hoef me nergens voor te schamen. Verwend nest.
Ik trouw met haar als ik wil.
En ik maak zoveel zonen als ik wil.
En daar kan jij of je loopse moeder niets tegen doen.
Waarom, dronken man, moet je me alles afnemen?
Wat ik doe en zeg, doe ik voor mijn moeder?
Omdat ik haar gevoelens ken, bij Hera.
En ik zie haar in je ogen.
Je aast teveel op de troon.
We weten allemaal dat je moeder mij dood wil.
Droom maar verder. - Philip, dat is de wijn die praat.
Laat de jongen, wacht daarmee tot morgen.
Ik beveel je...
Vraag excuses aan je koning.
Verontschuldig je.
Jij bent mijn koning niet.
Goedenacht, ouwe.
En als mijn moeder hertrouwd, nodig ik je uit op haar bruiloft.
Jij bastaard.
Gehoorzaam me, kom hier.
En dit is de man die jullie naar Perzië zal leiden?
Hij kan niet eens een trapje aflopen.
Verdwijn uit mijn paleis. Ik verban je, bastaard.
Vertrek uit dit land, je bent niet meer welkom hier.
Je bent mijn zoon niet.
Plotseling veranderde alles voor hem.
Zijn vader, koning Philip, werd vermoord.
En Alexander, 20 jaar...
Werd de nieuwe heerser van Macedonië.
Sommigen verbraken het verdrag omdat ze Alexander niet erkenden.
Verschillende Griekse steden kwamen in opstand.
Tot tevredenheid van de Perzen.
Die deze Grieken met hun goud betaalden.
Alexander kon van iemand houden als geen ander.
Maar hem verraden, daar werd hij razend van.
Hij doodde duizenden mensen in de stad Thebe.
De overlevenden werden slaven.
Deze daad schokte en versloeg de Grieken.
Toch behandelde hij de meeste volkeren respectvol.
Thebe was een uitzondering.
En sympathisanten van Perzië.
En ook anderen die Alexander haatte en waar hij voor stond.
Met 21 jaar viel hij Azië binnen...
Met een leger van 40.000 man bevrijdde hij de ene stad na de andere.
Uiteindelijk heel West-Azië.
Waaronder Egypte, waar hij tot farao werd benoemd.
Ze vereerden hem als een god.
Het was in Egypte waar de orakel van Siwah...
Hem uitriep als de zoon van Zeus.
Tenslotte ging hij het gevecht met Darius aan...
In het hart van het Perzische Rijk.
Dicht bij Babylon.
Het was waanzin.
Wij met 40.000, tegenover 250.000 barbaren.
Het was de dag waar Alexander zijn leven lang op gewacht had.
Alexander, zoon van een god.
Het was een mythe, natuurlijk. Tenminste, daar begon het mee.
Ik kan het weten. Ik was daar.
Ik zag het in zijn ogen. - Daar doorbreken we de Perzische linie.
We gaan voor hun leider. - Darius?
De goden hebben hem eindelijk tot ons gebracht.
Als ik sterf, dat is maar één Macedoniër.
Maar de Perzen kunnen niets doen zonder Darius.
Hier snijden we de keel open van het Perzische leger.
Dit is waanzin. Je zult niet eens in zijn buurt komen.
Heb je de macht van zijn leger al gezien?
Niet als jullie hem op de linkerflank bezighouden.
Mijn moedige Parmenion. Met je zoon, Filotas.
Ik heb maar een paar uur nodig.
En jij, onkreukbare Antígonas, valt ze in het midden aan.
Pérdicas, Leonatus...
Nearcus, Polipercherón...
Val hem allemaal aan in het centrum.
Hun cavalerie zal mij volgen naar de rechterflank.
En als Cassander aanvalt aan de linkerkant...
Zal er een gat ontstaan.
En dan ik met mijn cavalerie, Cleitus, Ptolomeo en Hefestión...
Vallen we aan door het gat en pakken Darius.
Zelfs met de hulp van de goden...
Moeten we ze in één keer verslaan.
Of wij worden allen afgeslacht. - Hij heeft gelijk.
Jij spreekt over 'thuis'.
Begrijp je wel, Parmenion...
Babylon wordt mijn nieuwe 'thuis'.
Alexander, als we toch moeten vechten...
Doe het dan voorzichtig...
Verdeel je kracht goed. We vallen 's nachts aan.
Als ze het niet verwachten.
Ik kwam niet naar Azië...
Om de overwinning te stelen, Cassander.
Nee, daar ben je te eervol voor.
Komt door die verhalen over Troje, die je bewaart onder je kussen.
Maar je vader hield niet van Homerus.
De westelijke landen zijn van ons, Alexander.
Sinds wanneer kreeg een Griek zoveel eer?
Dat is geen eer, maar omkoping.
Wat de Grieken te lang aannamen.
De moordenaar van mijn vader bevindt zich hier in de vallei.
We weten niet zeker of de Perzen er achter zaten.
Dat is niet belangrijk. - Dat is niet waar...
Je vader leerde je om je niet over te geven aan je passie.
Ik raad je aan, hergroepeer.
Trek naar de kust en creëer een groter leger.
Dat zou ik doen als ik Parmenion was.
Maar ik ben Alexander...
En zoals de aarde één zon heeft, zal Azië zal maar één koning dulden.
Als Darius geen lafaard is die zich achter zijn mannen schuilt...
Zal hij morgen naar me toe komen.
En als ie voor Griekenland knielt, zal ik genadig zijn.
Daar gaat een waanzinnige.
Maak gebruik van de nacht, vrienden...
Want morgen zullen we sterven.
Tot wie bid je?
Éufobos.
Bang?
Het hoort erbij.
Darius zal hetzelfde voelen.
De vrees voor de dood houdt alle mannen bezig.
Dit leren ze niet op school.
Het is de oorzaak van al ons misgenoegen.
Zo, grote Crateros. - Uwe Majesteit.
Ben je klaar voor morgen?
Het wachten heeft lang genoeg geduurd.
Onze mensen zijn doodsbang.
Goed, mannen met angst vechten beter.
Hou ze waakzaam, maar laat ze goed rusten.
Tot uw orders. Ik slaap met mijn ogen open.
Komt enkel omdat hij schrik heeft dat iemand zijn geld pikt.
Na morgen zullen jullie allen koning zijn.
De goden zijn met ons, Majesteit.
Ik heb altijd vertrouwen gehad, maar misschien is dit te hoog gegrepen.
Twijfelde Petrocolos aan Achilles...
Toen ze samen voor de poorten van Troje stonden.
Petrocolos stierf eerder.
Als je sterft verliezen de Macedoniërs een koning.
Maar ik zal je wreken en ik volg je tot het Huis des Doods.
Ik zou hetzelfde doen.
Aan de vooravond van een gevecht, is het moeilijk alleen te zijn.
Misschien is dit dan vaarwel, mijn Alexander.
Vrees niet, Hefestión. We staan aan het begin.
Bloed, doet het land wenen.
Bloed, laat het regenen.
Bloed, laat het land groeien.
En uit bloed zijn alle mannen geboren. En zullen ook sterven.
Bloed is het voedsel voor de ondergrondse Goden.
Vooruit Ucéfalus, we rijden naar ons noodlot.
Mannen, hergroeperen.
Mannen, rechtsomkeer.
Ik herinner me hoe we vochten op het binnenhof.
Je was groots.
En vandaag? Hoe ga je vechten?
En jij, Ducipalus...
Jij wierp laatst je tegenstander zo ver weg met worstelen.
Doe je hetzelfde met je speer?
En Tarando, zoon van Menandro...
Een groot soldaat van mijn vader.
Ik rouw nog om je broer Hedeas.
Hij stierf dapper in Halicarnaso.
Je mag trots op je familie zijn. Je vecht voor hen vandaag.
Jullie allen eren je land en je voorvaderen.
En nu staan we samen in dit verre Azië.
Waar tegenover ons...
Darius en zijn leger staat.
Wat voor koning huurt moordenaars in...
Om mijn vader te vermoorden. Onze koning.
Op de meest verwerpelijke en laffe manier.
Wie is deze grote koning?
Darius, waar alleen zijn slaven vechten.
Deze mannen vechten niet voor hun land.
Zij vechten omdat die koning zegt dat het moet.
Wij zijn geen slaven hier.
Wij zijn vandaag hier als vrije Macedoniërs.
Sommigen van jullie...
Waaronder ikzelf...
Zullen de zon niet meer zien opgaan over deze bergen.
Maar ik zeg wat elke strijder moet weten...
Overwin je angst en je zult de dood overwinnen.
Ik was die dag daar in Gaugamela.
Voor de vrijheid...
En de glorie...
Van Griekenland.
Zeus, wees met ons.
Waar gaat hij naartoe?
Weet ik niet.
Volg ze, Deisus.
Lansiers.
Hij maakt een fout, Farnacus.
Ja, grote koning.
Wees dapper, mannen.
Wachten.
Hou jullie positie.
Hou de cavalerie links in het oog.
Verhoog de snelheid.
De Perzen zijn in de meerderheid.
Cassander, allen vooruit.
Naar links...
Vader, we moeten hergroeperen.
Waar is hij, waar is de koning?
Volg Alexander, vooruit.
Kom Macedoniërs. Rijd.
Filotas. - Vader.
Zoek Alexander. En als hij niet luistert...
Overleef me.
Opletten, je vader waakt nog altijd over je.
Naar de paarden.
We kunnen ze nog voor zonsondergang inhalen.
We volgen ze tot de nacht, en vangen Darius.
Laat de paarden vrij.
Mijn vader is verloren...
Ze hebben de flanken overmand.
Parmenion is aan het verliezen.
Alexander, als je ze volgt...
Riskeer je je leger.
Maar als we hem vangen winnen we een koninkrijk.
Vlucht naar het einde van de wereld, lafaard...
Maar je zult nooit ver genoeg kunnen vluchten.
Uwe Majesteit? - Erg dapper...
Hoe heet je?
Glaucos, mijn koning. - Glaucos.
Waar woon je?
Aleria.
Ontspan je lichaam...
Denk aan thuis, nu.
Wees dapper, Glaucos.
En je zult in glorie verder leven.
Alexander.
Het Perzisch rijk, de grootste ter wereld, was vernietigd.
En Alexander, 25 jaar...
Was nu koning van alles.
Alexander zei ooit tegen me...
We zijn het meest eenzaam als we een legende zijn.
En toen gebeurde het...
Net als in een Griekse legendarische mythe...
Dat op deze glorieuze dag, Alexander geliefd werd door allen.
Maar uiteindelijk was Babylon makkelijker te veroveren dan te verlaten.
Stel je de geest voor, van degene die dit ontwierp?
Met architecten als deze kunnen we droomsteden bouwen.
Aristóteles noemde ze barbaren. Maar hij heeft Babylon nooit gezien.
Er is genoeg goud voor drie generaties Macedonische legers.
De Macedoniërs zullen snel corrupt worden, Cassander.
Grote rijkdom bezoedeld de geest.
Toch niet voor hen die gevochten hebben, hoop ik.
Betaal ze goed, Antigonas. Maar niet als huurlingen.
Nu klink je als Philip. - Die heeft Babylon nooit gezien.
Nee, inderdaad, Hefestión.
Alexander, ik weet dat we elkaar niet helemaal liggen, maar...
Vandaag zou je vader trots op je zijn.
Bedankt, Parmenion. Vergeef me voor mijn woede...
En mijn trots. Beide hebben me verblind.
Wij, kleinkinderen van geitenhoeders...
Regeren nu over twee miljoen vierkante kilometer land.
Niemand vreesde dat dit rijkdom ons zou vernietigen?
Je overschat ons...
Zolang Darius ademt, is hij de koning van Azië.
En ik een koning van niks. - Maar hij heeft geen macht, Alexander.
Hij vluchtte in de bergen zonder leger.
Zolang hij op de vlucht is, geloven ze nog in hem.
Pas als hij gevonden wordt, zal er beslist worden.
Ik merk dat je al beslist hebt.
We moeten afmaken wat mislukte in Gaugamela.
We moeten Darius achtervolgen, waar ie ook heen gaat.
Dat was niet je vaders wens. - Maar ik ben mijn vader niet.
Kom, of zijn jullie het grootste rijkdom vergeten.
Bij de goden, wat is dit?
Een plaats waar ik zeker wil terugkomen.
Voor iedere nacht van het jaar een andere.
Help me, Aphrodite...
Hoe kan ik terug naar mijn stad na dit.
Ik raad je aan ze niet aan te raken voor ik dat gedaan heb.
Aristóteles was wellicht aanwezig.
Kunnen deze schoonheden onze ziel betoveren?
Grote koning, Alexander.
De prinses van duizend rozen...
En oudste dochter van Darius.
Stateira. - Nobele Alexander...
Ik smeek om het leven van mijn zusters...
Mijn moeder en grootmoeder.
Je doet niet verkeerd, prinses Stateira.
Ook hij is Alexander.
Alsjeblieft, ik vraag genade voor mijn familie.
Neem mij als slavin, grote koning.
Kijk in mijn ogen, prinses.
En zeg me hoe je behandeld wil worden?
Zoals ik ben, een prinses.
Zo zij het.
Jij en je familie zullen behandeld worden zoals mijn familie.
Je blijft in dit paleis zolang je wilt.
Heb je nog andere wensen, mijn nobele prinses?
Nee. Alles wat ik wenste heb ik...
'Verkregen'. - Verkregen.
Je bent een echte koningin.
Ja. Ze zou goed bij je passen.
Maar jij doet niets. Je bent al 3 maanden in Babylon.
En laat mij in Pella. In de genade van je vele vijanden.
Antípatas, bekleed met de macht die jij hem gaf.
Hij wordt elke dag machtiger.
Hij onderhandelt stiekem met Parmenium, die gevaarlijk is.
Je moet vooral oppassen voor diegene die het dichtst bij je staan.
Ze zijn als slangen en kunnen omgekocht worden.
Cassander is de zoon van Antípatas.
Cleitos, je vaders lieveling.
Ptolomeo, je vriend. Maar pas op...
Denkers verblinden zichzelf.
Ik wil je alleen waarschuwen.
Je hebt ze allen rijk gemaakt...
Behalve je moeder en jezelf.
Je leeft bescheiden.
Waarom geloof je me nooit?
Alleen een donkere geest kent de geheimen van het hart.
En ze zijn erg duister, Alexander.
Maar jij, zoon van Zeus, bent het licht voor de wereld.
Je kameraden zijn slechts schaduwen...
Want jouw naam gaat de geschiedenis in als een helder licht.
Nooit zal er zo'n iemand meer komen.
Alexander de Grote.
Vergeet me niet naar Babylon te halen zoals beloofd.
Want mochten ze je iets aandoen, krijgen ze met mij te maken...
Als koningin van Babylon.
Ze vraagt wel veel voor het baren van haar zoon.
Laat haar komen, het zal haar goed doen.
Goed doen? Ik ben haar nachtmerrie.
Blijf bij me vannacht.
Ik neem zelf mijn bad. Bedankt, Bagoas.
De generaals verwijten je je obsessie voor Darius.
Ze zeggen dat je niet bestemd bent om koning van Azië te worden.
Tuurlijk, hun willen enkel rijk thuiskomen.
Maar ik zag de toekomst. Duizend keer op duizend gezichten.
Deze mensen willen... hebben verandering nodig.
Aristóteles had ongelijk over ze. - Hoe dat zo?
Kijk wie we overwonnen hebben.
Ze begraven hun doden niet. Drinken uit de schedel van de vijand.
Ze paren in het openbaar.
Wat weten ze wat goed is, als niemand hen kan leiden.
Maar met iemand als Alexander, kunnen ze gaan waar ze willen.
Ze kunnen werken als soldaat in andere steden.
De Alexandriërs, van Egypte tot aan de oceaan.
We kunnen deze landen, en het volk, verenigen.
Men zou kunnen zeggen dat deze Alexandriërs je verlengstuk zijn.
Ze trekken mensen naar de stad om er slaven van te maken.
Maar we bevrijden ze juist van het Perzië waar iedereen slaaf was.
Al het volk van de wereld bevrijden.
Dat zou meer glorie als Achilles zijn of Hércules.
Het zou Prometeus evenaren. Die altijd de mensen hielp.
Vergeet niet het lot van deze helden.
Ze hebben erg geleden. - We lijden allemaal...
Jouw vader, de mijne...
Ze kwamen allen aan hun einde. Maar het enige wat uiteindelijk telt...
Is wat je bereikt hebt.
Je zei ooit dat de dood iedereen bezighoudt.
Is er dan niks anders? Geen liefde in je leven?
Soms vraag ik me af of je niet vlucht voor je moeder.
Zoveel jaren, zoveel afstand. Waar ben je bang voor?
Geen idee.
Toen ik kind was, vond mijn moeder me goddelijk, mijn vader me zwak.
Welke ben ik? Zwak of goddelijk?
Ik weet alleen dat ik jou vertrouw.
Ik mis je en heb je nodig.
Ik hou van jou, Hefestión. Niemand anders.
Je houdt je hoofd nog steeds omhoog. Zoals dit.
Niet meer. - Net als een hert die iets opmerkt.
Je betovert me. Je hebt ogen als geen ander.
Ik klink als een domme schooljongen...
Je bent alles waar ik om geef. En in de naam van Aphrodite...
Ben ik bang je aan de wereld te verliezen.
Je verliest me nooit, Hefestión.
Ik zal altijd met je zijn. Tot het einde.
De campagne die gevoerd werd in Noord Perzië...
Veranderde in een 3 jaar durende guerrilla oorlog.
Ze jaagden Darius op tot Bactria.
Maar ze misten hem op een paar uur na.
Hij was stervende toen we hem vonden, heer.
Hij vroeg om water. Hij dronk, en stierf.
De grote koning Darius, verraden door zijn eigen mensen.
Nadat hij begraven werd joeg Alexander de moordenaars...
Naar onbekend gebied.
Ze staken de rivier Oxus over, richting Saltya.
We volgden ze naar het onbekende land van Sythia.
We waren reeds legendarische helden.
We bevonden ons op de grens van Europa en Azië.
Eigenlijk wisten we niet waar we zaten.
Hier, bouwde Alexander zijn 10e Alexandrië.
Bevolkte het met veteranen en vrouwen.
En iedereen die daarheen durfde.
Alexander ging elke veldslag aan op iedere stam die weerstand bood.
En ging door tot hij het leiders hoofd op een stok had.
Alexander vondt zichzelf de enige die recht had op de troon van Azië.
Waar nu ook Saltya en Bactria bij hoorden.
Het was hier dat Alexander een vreemde beslissing nam.
Haar ogen zeggen dat ze je leuk vindt.
Misschien teveel.
In mijn land...
Wie te verliefd is, verliest alles.
Zij die ironische liefde kennen, houden het uit.
Je vader draait zich om in zijn graf.
Na zoveel tijd met Atenienses dochter.
Maar deze vrouw heeft pit. - Wat is het nut, Alexander?
Neem haar als je minnares. - Ik wil een zoon.
Veel van je kennissen hebben zusters die waardig zijn.
Om een Aziatische als vrouw te nemen, is respectvol.
Het zal ons dichter bij elkaar brengen.
Dat wil niet zeggen dat ik nooit een Macedonische zal nemen.
Als tweede vrouw. Je beledigt Macedonië.
Dit gaat om de eer van ons koninkrijk.
Wat wil je hiermee bereiken?
We kwamen naar Azië om Darius moordenaars te straffen.
Dat is gelukt. Zeven jaar van huis...
Jagen op onbelangrijke vogelvrijverklaarden.
Terwijl Macedonische mannen bloeden, voor wat?
Om straten en steden in Azië te bouwen?
Steden te stichten en uitbreiden is toch een goed iets?
Wat brengt dat op voor Macedonië? - Het is rijker dan vroeger.
In wat dan?
Als je beter vocht in Gaugamela konden we Darius daar pakken.
Hoe durf je, Nearchos. - Generaal Nearchos voor jou.
Mijn vader of wie dan ook kon iets uithalen.
Ga zitten.
Alexander, ik ken je vanaf je geboorte.
Ik steunde je na je vaders dood.
Uit respect voor deze raad die jou tot koning koos...
Geef ons een Macedonische troonopvolger.
Je bent duidelijk. - Maar...
Na het trouwfeest reis je naar Babylon.
Ik hoop dat je ons Rijk vertegenwoordigt en deze campagne zult steunen.
Ik ga richting het noorden.
Je dwaalt zo ver af van wat je vader wilde.
Verdomme, Parmenion. Mijn vader haf geen lef, net als jij.
Hij genoot niet van oorlog. En vroeg altijd advies aan de Raad.
Als gelijken. Op Macedonische wijze.
Hij besliste nooit uit eigen belang.
Ik heb ons verder gebracht dan mijn vader ooit zou kunnen.
Oude man, wij leven in een nieuwe tijd.
Alexander, wees redelijk.
Zijn zij onze gelijken? Dezelfde winst krijgen?
Weet je nog wat Aristóteles zei? Een Aziaat?
Wat is een huwelijk waard voor een ras die nooit woord hield aan een Griek?
Aristóteles is dood.
Bij alle goden, wat maakt jou beter als hun?
Cassander. Ze zijn beter dan jou.
Wat mij stoort is niet dat mijn oordeel niet gerespecteerd word.
Maar de minachting voor een wereld veel ouder dan de onze.
Na 10 jaar aandringen van zijn moeder...
Om een Macedonische te huwen...
Huwde de machtigste man op aarde een vrouw zonder politiek belang.
Waarom?
Sommigen dachten om de stammen te verenigen.
Anderen om voor een opvolger te zorgen.
En weer anderen dachten dat hij echt verliefd was.
Maar ik twijfel of iemand wist wat de echte reden was.
Speciaal voor jou.
Op deze glorieuze gelegenheid...
Drink ik op dit leger dat zoveel gegeven heeft.
En voor diegene die zeven jaar lang aan mijn zijde stond...
Ik verklaar dat al jullie schulden betaald worden...
Uit de koninklijke schatkist.
En ter ere van mijn bruid. Mijn mooie bruid...
Erkennen we het harde leven die de meegereisde vrouwen hebben.
Ik beloof ze het recht op een echt huwelijk.
En onze jongens?
En tenslotte...
Willen we dat de kinderen een Griekse opvoeding krijgen...
Een militaire opleiding, onder onze bescherming.
Zodat zij het nieuwe leger worden van ons koninkrijk Azië.
Ik vond dit in Egypte.
De man die het verkocht zei dat het uit een tijd kwam...
Waar de mensen de zon en de sterren aanbeden.
Ik zie je als de zon...
En ik bid dat je droom schijnt over alle mensen.
Ik wens je de zon.
Je bent een groot mens.
Jij, houdt van hem?
Dat is Hefáistion.
Er zijn verschillende manieren van liefde, Roxane.
Kom.
Je kent geen angst.
Als een man een vrouw zoekt tot het einde van de wereld...
En haar vindt...
Wordt de mythe waarheid.
Grote man...
Ik vermoord je.
Doe het.
Maak het af...
Ik zou hetzelfde doen.
Ik sterf als een dwaas. Voor deze liefde.
Mijn leven is nu van jou.
Jij zult mij een zoon schenken.
Wie is deze vrouw die je koningin noemt.
Een meid uit de bergen.
jij, met je gefok.
Ze maakt vijanden met haar koppige karakter.
Verwar ons niet.
Ik was nooit een barbaar, zoals Philip beweerde.
Maar van Achilles koninklijke bloed.
Zeus is je vader.
Ik begrijp dat ze je geluk schenkt.
Maar luister naar me. Handel snel.
Na 7 jaar vragen mensen zich af wie Alexander is.
Ik gaf je onweerlegbaar bewijs dat Antípatas je gezag ondermijnt.
Keer terug naar Babylon, en versterk je centrum.
Of kom terug naar Macedonië en reorganiseer.
Maar jaag geen droom na in het oosten.
Jouw en mijn leven hangen daar vanaf.
Onthoud, mijn gedachten zijn bij je.
Jij moet je lot trotseren.
Bescherm me tegen je vijanden als je er niet bent.
En onthoud dat ik meer van je hou dan wie dan ook.
Was je maar van mijn moeders evenbeeld.
Wie zit hierachter? Vertel. - De dienstjongens.
Door de samenzwering raakte Alexander van slag.
Niet alleen omdat er dienstjongens mee gemoeid waren...
Die van zijn droom uitmaakten...
Maar ook omdat Filotas er bij was betrokken.
Die hij kende van zijn jeugd en kapitein was van zijn leger.
Herinner me wie ik ben.
Ik herinner je, Filotas. Maar niet zoals je jezelf herinnert.
Het ziet ernaar uit dat je ware aard eerzuchtig is.
Niemand van ons verdedigde Filotas. Maar niemand mocht hem ook.
Daarbij werd zijn macht verdeeld onder de rest van ons.
Voor hij stierf werd hij gemarteld.
Om uit te zoeken wat zijn vader, Parmenion, wist.
Zonder resultaat.
Parmenion en zijn troepen verzorgden de voorraden.
Dat was een erg delicate zaak.
Was hij onschuldig?
Of besloot hij te handelen voor hij te oud werd?
Ze zullen uiteenvallen. - De mannen zullen hun koning volgen.
Alexander zal er niet zijn.
Alexander werd genoodzaakt te handelen.
Hij isoleerde het kamp, na de beschuldiging op Filotas.
Ga dan, Antígonas en Cleitus. Ga snel.
Na drie dagen kwamen Antígonas en Cleitus bij Parmenion.
Zijn soldaten aanvaardden de beschuldiging tegen Parmenion...
Het was normaal dat het hoofd van de familie...
Verantwoordelijk was voor zijn hele familie.